Bardo – Miasto Cudów… Miejsce chętnie odwiedzanie przez turystów i pielgrzymów, z bogatym rysem historycznym i tradycją religijną.

Centralnie położona, barokowa Bazylika Mniejsza stanowi cel wielu pielgrzymek, a Cudowna Figurka Matki Bożej Bardzkiej Strażniczki Wiary jest najcenniejszym skarbem miasta i kościoła.

Miasteczko ciągle się rozwija, nie zapominając o tradycji i historii, wykorzystując potencjał istniejących zabytków. Jest Droga Krzyżowa z punktem widokowym i malutkim kościółkiem na szczycie, gdzie w sezonie letnim odprawiane są o godzinie 11.00 msze. Są też Kaplice Różańcowe, miejsce spacerów licznych wycieczek i pielgrzymów.

Hasło miasta, Miasto Cudów, nawiązuje do licznych wydarzeń, które miały miejsce w przeszłości, uzdrowienia, spełnione modlitwy, prośby oraz objawienie Matki Boskiej, która zapłakała nad losem narodu, nawiedzonego później przez wojny.

Każde z miejsc ma swoją historię, którą warto poznać, wysłuchać… pomodlić się i pokontemplować.

Swoją sławę Bardo zawdzięcza dwóm faktom: położeniu na najstarszych szlakach komunikacyjnych i handlowych łączących stolicę Dolnego Śląska z Pragą i Wiedniem oraz kultowi Matki Bożej.

Pierwsze wzmianki o szerzącym się kulcie maryjnym, związanym z obecnością Cudownej Figurki Madonny w Bardzie, pochodzą już z roku 1270. Według legendy Figurka została wykonana po objawieniu się Matki Bożej pewnemu młodzieńcowi, który na prośbę Marii umieścił jej podobiznę w kapliczce. Ta najstarsza na Dolnym Śląsku rzeźba romańska, tzw. Madonny Tronującej, znajduje się obecnie w centralnej części ołtarza głównego bazyliki, wyeksponowana w szklanej gablocie. O ogromnym znaczeniu Cudownej Figurki świadczą liczne wota, które można obejrzeć w muzeum klasztornym. Do dziś przetrwał też zwyczaj całowania Figurki przez pielgrzymów. Po każdej niedzielnej Mszy Świętej, rzeźbę Matki Bożej Bardzkiej zdejmuje się z ołtarza i podaje pielgrzymom do ucałowania.

Drugim sanktuarium maryjnym w Bardzie jest Górska Kaplica, czyli Sanktuarium Matki Bożej Płaczącej na Bardzkiej Górze – Kalwarii. Według podań, na jej szczycie, na początku XV wieku miejscowemu młodzieńcowi ukazała się postać Matki Bożej Płaczącej. Wieści o tym wydarzeniu przyciągały do Barda wielu pielgrzymów. Dowodem na prawdziwość objawienia miały być ślady dłoni i stóp zostawione przez Maryję na pobliskim głazie – niestety zatarte przez niezliczone rzesze pątników. Do dziś pozostał jedynie odtworzony odcisk stópki Matki Boskiej, znajdujący się obecnie za Kaplicą na szczycie góry.

Po objęciu Barda przez redemptorystów na początku XX wieku, w wyniku rosnącego ruchu pielgrzymkowego, zaczęto się zastanawiać, jak jeszcze bardziej urozmaicić pątnikom pobyt w Bardzie. Podjęto decyzję o budowie kaplic, które miały służyć celebrowaniu modlitwy różańcowej. Do dziś Wzgórze Różańcowe jest jednym z najatrakcyjniejszych, najpiękniejszych i najchętniej uczęszczanych przez pielgrzymów miejsc.

Uroczystości o charakterze religijnym: – Odpust parafialny – I niedziela lipca – Pielgrzymka kobiet – 15 sierpnia – Pielgrzymka mężczyzn – I niedziela września – Ponadto w okresie od maja do października w niedziele o godz. 11:00 w Kaplicy Górskiej odprawiana jest Msza Św.