Wspominamy tych, którzy odeszli
Wspominamy osoby, które odeszły w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy — mieszkańców naszej gminy, którzy w szczególny sposób zasłużyli się dla lokalnej społeczności.
Ich praca, zaangażowanie i dobro, które pozostawili po sobie, na zawsze pozostaną w naszej pamięci.
Kazimierz Baran
Zmarł 17 października 2024 roku, w wieku 100 lat – niezwykle zasłużony mieszkaniec Barda, aktywny członek i wieloletni szef bardzkiego koła Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych, odznaczony za męstwo i ofiarność w walce o wyzwolenie Rzeczypospolitej Polskiej.
Był uczestnikiem II wojny światowej, żołnierzem polskiej armii, walczącym o wolność Warszawy. Pan Kazimierz z ogromnym wzruszeniem wspominał tamten czas – pełen biedy, głodu i trudnych doświadczeń, ale także odwagi i solidarności.
Do Barda przyjechał w maju 1949 roku. Rozpoczął pracę jako elektryk w Bardeckich Zakładach Papierniczych, gdzie poznał swoją przyszłą żonę, Adelę. Przez kolejne dekady angażował się w życie lokalnej społeczności – zawsze obecny na uroczystościach państwowych, w mundurze żołnierza, z dumą reprezentował środowisko kombatanckie.
Wspominając jego życie, trudno nie zauważyć, że los wystawił go na wiele prób. W 1997 roku podczas powodzi stracił dorobek całego życia, a w 2024 roku ponownie musiał zmierzyć się z jej dramatycznymi skutkami. Niedługo po tych wydarzeniach odszedł – cicho, zostawiając po sobie pamięć o człowieku skromnym, odważnym i pełnym godności.
Pamięć o Panu Kazimierzu pozostanie w sercach mieszkańców Barda – jako o człowieku, który całe swoje życie poświęcił pracy, rodzinie i Ojczyźnie.
Zdzisław Chądzel
Zmarł 17 stycznia 2025 roku, w wieku 73 lat. Sołtys Opolnicy – człowiek z charakterem i sercem do ludzi. Jego znak rozpoznawczy to kapelusz. Zawsze gotów do rozmowy, do działania, do pomocy. Dzięki jego zaangażowaniu w Opolnicy powstała świetlica wiejska – miejsce, które do dziś tętni życiem i integruje mieszkańców. Pozostawił po sobie nie tylko trwały ślad w przestrzeni wsi, ale też w pamięci tych, którzy mieli szczęście go znać.
Roman Adamczyk
Zmarł 28 stycznia 2025 roku. Wieloletni piłkarz i działacz klubu sportowego Unia Bardo, Polonia Bystrzyca i Orzeł Ząbkowice Śląskie. Człowiek z pasją i ogromnym sercem do sportu i ludzi. Zapalony wędkarz. Był znakomitym budowlańcem – niejeden dom w Bardzie powstał dzięki jego pracy i pomocy. Zawsze życzliwy, uśmiechnięty, gotowy podać rękę, doradzić, pomóc. Odszedł zdecydowanie za wcześnie, pozostawiając po sobie wiele wspomnień i śladów – zarówno w murach, które współtworzył, jak i w sercach tych, którzy mieli szczęście go znać.
Maria Weleda
Zmarła 24 czerwca 2025 roku w wieku 91 lat. Pani Maria, urodzona w Jamelnej pod Lwowem, w wieku zaledwie sześciu lat została zesłana na Sybir, gdzie spędziła kolejne sześć lat swojego dzieciństwa. Pomimo trudnych, wojennych doświadczeń, nigdy nie straciła pogody ducha. Zawsze serdeczna, otwarta i życzliwa wobec innych, była przykładem niezwykłej siły i optymizmu. Jej pogoda ducha i dobroć na długo pozostaną w pamięci tych, którzy mieli szczęście ją znać.
Z potrzeby serca i z troski o pamięć historyczną Pani Maria przekazała wiele pamiątek z Sybiru do szkoły, by młodsze pokolenia mogły poznać losy zesłańców i ocalić tę część historii od zapomnienia.
Ludgarda Józefowicz
Zmarła 26 lipca 2025 roku w wieku 93 lat. Jako ośmioletnia dziewczynka, została zesłana wraz z rodziną do Kazachstanu. Do Ojczyzny wróciła po siedmiu latach tułaczki, w 1947 r., by osiedlić się w Bardzie, które stało się Jej domem na resztę życia.
Pani Ludgarda była wieloletnim pedagogiem, nauczycielem i wychowawcą – z oddaniem i sercem kształciła kolejne pokolenia bardzkich dzieci i młodzieży. Swoje dramatyczne losy Sybiraczki traktowała jak misję pamięci – chętnie dzieliła się wspomnieniami z młodymi ludźmi, ucząc ich historii, patriotyzmu i szacunku dla przeszłości.
Za swoją działalność została odznaczona Krzyżem Zesłańców Sybiru, Odznaką Honorową Sybiraka oraz Złotą Odznaką Honorową za Zasługi dla Związku Sybiraków.
Była symbolem niezłomności i cichego bohaterstwa. Każde spotkanie z Panią Ludgardą było lekcją pokory i wdzięczności za wolność, którą dziś mamy. Swoim spokojem, ciepłem i życzliwością potrafiła poruszyć serca młodych ludzi, a Jej opowieści na zawsze pozostaną w naszej pamięci.
Celina Gaszewska
Zmarła 26 sierpnia 2025 roku w wieku 70 lat. Wieloletnia sołtys Potworowa, była osobą pełną energii, zaangażowania i serca dla swojej miejscowości. Zawsze gotowa do działania, zjednywała sobie ludzi życzliwością i uśmiechem. Angażowała się nie tylko w sprawy sołectwa, ale też w działalność Klubu Sportowego Piasek Potworów, wspierając sportową społeczność i lokalne inicjatywy. Pozostanie w naszej pamięci jako osoba oddana, ciepła i niezwykle lubiana.
Barbara Strzelec
Zmarła 30 sierpnia 2025 roku w wieku 72 lat. Była osobą niezwykle oddaną swojej społeczności – radną i przewodniczącą Rady Miejskiej w Bardzie, która z wielkim zaangażowaniem i odpowiedzialnością pełniła swoją funkcję. Zawsze blisko ludzi, wsłuchana w ich potrzeby, z pasją działała na rzecz rozwoju gminy i dobra mieszkańców. Jej mądrość, serdeczność i umiejętność łączenia ludzi sprawiały, że cieszyła się ogromnym szacunkiem i sympatią. Odeszła w tym roku, pozostawiając po sobie piękne wspomnienie osoby oddanej, życzliwej i pełnej empatii. Pamięć o Barbarze Strzelec pozostanie na długo w sercach wszystkich, którzy mieli szczęście Ją znać.
Maria Trojanowska
Zmarła 7 września 2025 roku w wieku 89 lat. Pani Maria na zawsze pozostanie w pamięci mieszkańców Przyłęku jako wyjątkowa nauczycielka i wspaniały człowiek. Przez lata pracy w tutejszej szkole była dla uczniów jak druga mama – ciepła, cierpliwa, zawsze gotowa wysłuchać i pomóc. Nigdy nie podnosiła głosu, a mimo to wszyscy ją szanowali i słuchali z uwagą. Uczyła języka polskiego, przekazując nie tylko wiedzę, ale też miłość do literatury i piękna słowa. Była pierwszą nauczycielką w naszej szkole z wyższym wykształceniem – dumą całej społeczności.
Z ogromnym zaangażowaniem uczestniczyła w życiu szkoły, organizując uroczystości, konkursy i wydarzenia, które na długo pozostawały w pamięci. Dla wielu była wzorem pedagoga – mądrego, dobrego i oddanego swojej misji.
Pozostawiła po sobie nie tylko wspomnienia, ale też ślad w sercach tych, których uczyła i z którymi współpracowała.
Alicja Hajduk
Zmarła 2 października 2025 roku w wieku 60 lat. Nauczycielka języka angielskiego, która przez lata z oddaniem uczyła i wychowywała młodych ludzi w szkołach naszej gminy. Swoją nauczycielską drogę rozpoczęła w Szkole Podstawowej w Przyłęku, później pracowała w tamtejszym Publicznym Gimnazjum, a od 2018 roku była częścią Zespołu Szkolno-Przedszkolnego im. KEN w Bardzie.
Była nauczycielką wyjątkową – pełną pasji, zaangażowania i życzliwości. Uczyła nie tylko języka, ale też wrażliwości, empatii i odwagi w patrzeniu na świat. Potrafiła dostrzec każdego ucznia, jego mocne strony i potrzeby. Była wsparciem nie tylko dla dzieci, ale i dla rodziców oraz współpracowników.
Zawsze uśmiechnięta, pogodna, gotowa pomóc i wysłuchać. Jej serdeczny uśmiech, ciepło i niepowtarzalne poczucie humoru na zawsze pozostaną w naszych sercach. Takich ludzi się nie zapomina – bo zostawiają po sobie ślad, który trwa.
